©2018 by Joyce van de Langenberg

  • Facebook Vintage Stamp
  • Instagram Vintage Stamp

De 'A' van Apiapaati!

February 6, 2018

"Joyce, waar zit je? Leef je nog? Waarom reageer je niet op mijn berichtjes? Heb je geen bereik?

..................................... Oh wacht, je zit zeker in de jungle!" 

 

 

 Ja! Weer een teken van leven! Het duurde even, maar dan heb je ook wat. Een nieuwe blog met foto's en weer een filmpje! Zoals de meeste mensen inmiddels wél weten, was ik 25 t/m 28 januari in het binnenland  van Suriname en verbleef ik op het prachtige, kleine eilandje Apiapaati, vrijwel aan het eind van de Surinamerivier.  Het waren vier bijzonder mooie dagen! Deze dagen zagen er als volgt uit: 

 

In de ochtend van 25 januari werden Annabeth, Marleen, Janneke en ik thuis opgehaald. Om 07.00 uur stonden we klaar bij onze poort, bepakt en bezakt en met behoorlijk blije koppies. Klaar voor weer een nieuw avontuur! Alleen ons vervoer ontbrak nog... En dat kwam zo rond 07.45 uur rustig aanrijden. We wonen toch echt in Suriname. Want, zoals onze gids zei: "Jullie hebben de klok, maar wij hebben de tijd." Tja, daar konden we het mee doen. Na een ritje van ongeveer drie uur kwamen we aan in Atjoni en daar heerste een georganiseerde chaos. Voor ons leek het niet zo georganiseerd, maar we stapten uit de auto en binnen de kortste keren zaten we klaar in een korjaal, om onze reis verder af te leggen. Het zou ongeveer vier tot vijf uur varen zijn en daar was zeker niet over gelogen. Toch vond ik de tijd redelijk snel voorbij gaan en zat ik eigenlijk wel lekker. Over het uitzicht viel niks te klagen, dus ik vermaakte me eigenlijk wel prima. Onze lunch hadden we tijdens een van onze stops tijdens de autorit al gehaald en konden we in de boot opeten. Helemaal praktisch was het niet, want ik kan nog steeds niet zo goed bami eten met alleen een vork (laat staan in een bootje), maar lekker was het zeker! 

Na dus ongeveer 4,5 uur in een korjaal te hebben gezeten meerdere andere eilandjes vanaf het water gezien te hebben, stopte de korjaal uiteindelijk ook bij Apiapaati. Hier werden we verwelkomt door de lieve Saramaccaanse familie van het eiland en vervolgens konden we even lekker zwemmen in de Surinamerivier. In de avond heb ik genoten van de zonsondergang en daarna was het tijd voor lekker eten en een kampvuurtje. 

 

De volgende ochtend was ik vroeg wakker en besloot ik lekker wakker te worden in het water van de rivier. Dit werkte goed, want 's ochtends is dit water toch wel een beetje koud. Na een heerlijk ontbijtje was het tijd om de goede schoenen en de lange broek aan te trekken, want wij gingen op weg om de Ananasberg te trotseren en daarvoor moesten we weer een stuk door de jungle! Voordat onze klim begon, hebben we eerst een bezoekje gebracht aan het gezondheidscentrum en de medische post van de omgeving en vervolgens zijn we via een dorpje doorgelopen naar de jungle. De lange broek was zeker nodig, maar een mooie wandeling was het zeker! Eenmaal op de top van de Ananasberg hadden we een mooi uitzicht over de jungle. Verder groeide hier en daar een ananas. Ons geluksmomentje duurde niet lang, want nog geen twee seconden na mijn filmpje en foto's brak het feest los en kregen we een volledige tropische regenbui over ons heen. En zo werden we, na vijf minuten boven te zijn geweest, letterlijk weer van de berg afgespoeld. De terugtocht verliep op dezelfde manier als de heenweg, alleen was de moeilijkheidsgraad nu iets moeilijker: alles was nat. En nat betekent glad en glad betekent vallen. Wonder boven wonder ben ik op de been gebleven en weer heelhuids beneden aangekomen. De weg werd ons helaas wel versperd, aangezien er hier en daar ook wat bomen waren omgevallen door de bui. Zo lag er een boom over het complete paadje waar wij de heenweg gelopen hadden. Gelukkig hadden wij onze gids, die als een soort Tarzan een heel nieuw pad voor ons wist te creëren. Zo kwamen we veilig weer terug bij de boot. En, na de Ananasberg zou het tijd zijn voor 'waterpret', oftewel: gewoon lekker watersporten! Met de boot zijn we naar de Taprawatravallen gevaren en daar hebben we eerst op de rotsen, in het water, geluncht. Vervolgens konden we zwemmen en daarna mochten we eindelijk op een soort luchtbed achter de boot het water op! Wat was het gaaf en wat heb ik gelachen! Het staan op het luchtbed lukte redelijk, maar helaas heb ik ook meerdere malen een duik mogen maken in het water. Geen idee trouwens of er een officiële naam voor deze 'watersport' is. 

Eenmaal terug op Apiapaati hebben we gedoucht in de rivier. Er was wel een 'gewone' douche, maar daar wordt het water uit de rivier voor gebruikt. Dus, als je dan toch gaat douchen, kun je het beter gelijk goed doen en lekker in de stroomversnelling van de rivier douchen. En ja, zelfs dit staat op film. In de avond (lees: nacht) zijn we wederom in de boot gesprongen om kaaimannen te spotten. Rond 21.00 uur was het nog te licht door de maan. De kans zou hierdoor heel klein zijn om een kaaiman of slang te zien. Toen wij vervolgens met enorme slaaphoofden om 00.15 uur uit bed kwamen rollen, was het nog steeds te licht. Maar, om 03.00 uur was het donker genoeg en konden we de boot in om de rivier op te varen. Dit met succes, want we hebben meerdere kaaimannen gespot. Ze lieten zich niet vangen, maar een kaaiman is een kaaiman, dus ik vond het wel goed toen ik om 05.30 uur weer mijn bed in kon. 

 

Door ons nachtelijk avontuur mochten wij de volgende ochtend uitslapen. Na een lekker ontbijtje zijn wij vertrokken naar het dorp aan de overkant van de rivier. Hier begon onze wandeling door kleine Marrondorpen. Na deze wandeling was het weer tijd voor lunch en daarna volgde de tweede watersportmiddag. Deze keer mochten we raften over de watervallen! Dit was heel erg gaaf! Moe maar voldaan keerden we aan het eind van de middag weer huiswaarts. 's Avonds was het tijd om zelf açaisap te maken en dit was heel erg lekker! Na gezellig spelletjes gespeeld te hebben, was het tijd om op het eiland zelf naar dieren te zoeken. Kikkers, hagedissen en salamanders zaten er genoeg, maar wij gingen op zoek naar slangen en spinnen. De slangen lieten zich niet zien, de spinnen helaas wel. Lekker hoog in de boom laten zitten en gelukkig bleven ze daar ook. Ik weet niet of ik anders nog zo lekker had kunnen slapen. 

 

De volgende ochtend was het om 07.45 uur weer tijd om Apiapaati te verlaten en begonnen we weer aan onze reis terug naar Atjoni en Paramaribo. Wat waren het vier heerlijke dagen en wat heb ik ervan genoten! Hieronder staan foto's van de afgelopen dagen. Het filmpje staat weer op de pagina 'foto's en filmpjes'. 

 

Veel kijkplezier! 

 

Liefs, Joyce 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

RECENTE BERICHTEN:
ZOEKEN:

February 6, 2018

December 31, 2017

Please reload

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now